Pani moja, święta Matko Boga

Pani moja, święta Matko Boga, pełna łaski,
niewyczerpany oceanie boskiej szczodrobliwości i łaski.
Po Trójcy Świętej, Tyś Panią wszystkich,
po Pocieszycielu, Tyś nową Pocieszycielką
i obok Pośrednika, Pośredniczką świata całego.
Spojrzyj na moją wiarę i na pragnienie natchnione mi z nieba.
Nie pogardzaj mną, dlatego, żem niegodny.
Niechaj szpetność moich czynności nie wstrzymuje niezmierzonego miłosierdzia Twego,
o Matko Boga, nosząca Imię, które przewyższa wszelkie moje pragnienie!

św. Efrem Syryjczyk

Fałszywy Ekumenizm – dzieło diabła

Chrystus ze świętymi Piotrem i Pawłem, bazylika św. Piotra, Watykan, Rzym.

Dziś – w święto apostołów Piotra i Pawła prezentuję tekst „Ekumenizm – dzieło diabła” – to fragment z książki Kościół przesiąknięty modernizmem abp. Levebre’a.

Na zachęte wycinek, całość po „czytaj dalej”.

[…] Sam diabeł wymyśla wszystkie te religie, aby przeszkodzić nawróceniom na prawdziwą wiarę! W dobrze zorganizowanym systemie próbuje zniewolić on całe rodziny, szkoły, nauczanie, żeby stanowczo utrzymać dusze z dala od Kościoła.
Zobaczcie jak trudną jest rzeczą nawrócenie muzułmanina! […]
Aby móc się nawrócić, studenci uniwersytetów musieli całkowicie zerwać z własną rodziną, utrzymywać się z własnych środków, a mimo to ryzykowali jeszcze swoje życie. […]
Czytaj dalej

Eliasz – jak długo będziecie wahać się na obie strony ?

Pókiż będziecie chromać na dwie strony ?

[TM:] … jak długo będziecie chromać – wahać się między prawdziwą Wiarą Katolicką jaką przez wieki od czasów apostolskich wyznawał Kościół a jej podróbkami, resztkami wymieszanymi z protestantyzmem i jeszce czym się tylko da?

Miejsce na fałszywy „konserwatyzm” w sprawach wiary kończy się na naszych oczach, pod ciosami liberalnego modernistycznego „katolicyzmu” właśnie są likwidowane – w jego ramach – ostatnie przyczółki czyli etyka-moralność seksualna, szóste przykazanie. Za chwilę celibat i kapłaństwo.

Poniżej prezentuję przedsoborowe rozważanie Ks. prałata Roberta Mädera, na początek parę wycinków i cały tekst po „Czytaj dalej”.

Owo staropolskie Chromanie (utykanie, kuśtykanie) użyte przez autora rozumiem jako wahanie się, synkretyzm prawdy i fałszu z wygody, ze strachu, lenistwa, ingnorancji, bądź z jakiegokolwiek innego powodu.
Chromanie to „bycie letnim” z apokalipsy – Ap 3,15-18.
A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust.


Eliasz … nieprzejednany wróg wszelkiej bezcharakterności i połowiczności. […]

Chromanie cielesne jest przedmiotem drwin i wstrętu;
w znaczeniu duchowym należy do dobrego wychowania. Kto nie chroma, uchodzi za zacofanego, niewykształconego, nieprzyzwoitego, bezczelnego, upartego i krańcowego. Jest dziwakiem i przekornym. […]

Na ogół jest się katolikiem, w szczegółach protestantem, liberałem, modernistą. Czysta katolicka wiara bez jakiejkolwiek przymieszki protestanckich albo nowoczesnych liberalnych idei jest rzadka. To jest właśnie ten przez Piusa X tak uroczyście potępiony religijny, literacki, polityczny i socjalny modernizm w swej najgłębszej istocie. On jest tą religią i filozofią chromania. […]


Czytaj dalej

Duch Święty uśmierza namiętności

… zamieszkanie Ducha Świętego w naszych duszach – Jego obecność uśmierza płomień namiętności i rozpala ogień miłości Bożej.

Lex orandi — Lex credendi czyli: norma modlitwy – normą wiary.
Katolicka liturgia wyraża-przekazuje prawidłową katolicką wiarę.

Liturgia Trydencka jest przepiękna, pełna łaski i treści, w tym wpisie chcę się podzielić pewnym już zaznaczonym w pierwszym zdaniu aspektem który mnie bardzo poruszył na koniec tegorocznej Oktawy Zesłania Ducha Świętego[1], na ostatniej Mszy w tej oktawie.

! Duch Święty uśmierza płomień namiętności !

Czytaj dalej

Czym jest Duch Święty w Kościele?

Witraż w Bazylice św. Piotra. Watykan – Rzym.

Tradycyjne kazanie na Niedzielę Zesłania Ducha Świętego, o roli Ducha Świętego w Kościele. (O. Marian Morawski SJ, 1871 r.)

Mały wycinek:

[..] Ten stosunek Kościoła do Ducha Świętego jest bardzo ważnym i godnym naszego badania przedmiotem, bo w naszych czasach mało jest znany samym synom Kościoła; a tymczasem pociski niewiary są dziś głównie wymierzone przeciw temu artykułowi wiary: „Wierzę w Kościół powszechny”. Uważać zatem będziemy w tym kazaniu: jaki jest ów stosunek między Duchem Świętym a Kościołem – i jakie stąd dla nas obowiązki wynikają. [..]

III. Lecz jak mamy rozumieć to działanie Ducha Świętego w Kościele? Czy papież i biskupi, ile razy nauczają, ile razy prawa stanowią, mają szczególne objawienie? Czy Duch Święty mówi przez nich, jak niegdyś przez Proroków przemawiał?

Taką naukę o działaniu Ducha Świętego chcieliby w nas wmówić nieprzyjaciele Kościoła; tak ją przedstawiają nieświadomym, aby wydrwić Kościół Boży. Ale taką nie jest nauka Kościoła. Objawienia w właściwym znaczeniu Kościół sobie nie przypisuje, ale czuwanie nad sobą Ducha Świętego, zwane „asystencją”. Różnica między natchnieniem a assystencją jest, że w natchnieniu Duch Święty niejako bezpośrednio, cudownym i nadzwyczajnym sposobem, objawia człowiekowi tajemnice Boże; w assystencji zaś działanie Boskie ukrywa się za ludzkimi środkami, których człowiek używać musi, ale którymi Duch Święty kieruje, aby niepochybnie do prawdy doprowadziły.

Czytaj dalej

św Bazylii Wielki o Duchu Świętym #1

Z dzieła św. Bazylego Wielkiego, biskupa, O Duchu Świętym (rozdz. 9, 22-23)

Działanie Ducha Świętego

Czyż nazwy Ducha Świętego nie napełniają duszy uniesieniem i nie kierują myśli ku górze, ku Niemu, który przewyższa wszystko? Bo jest nazwany Duchem Boga, Duchem prawdy, który pochodzi od Ojca, Duchem prawości i Duchem mocy. Duch Święty, to Jego własne i szczególne imię.

Ku Niemu zwracają się wszyscy, którzy pragną uświęcenia; Jego pożądają wszyscy, którzy żyją cnotliwie; On swoim tchnieniem ożywia ich i wzmacnia, aby doszli do celu odpowiadającego ich naturze.

Jest On źródłem uświęcenia i światłem dla umysłu; każdej istocie rozumnej udziela niejako ze swej jasności, aby mogła dojść do prawdy. Czytaj dalej